شمارهٔ ۱۱۰

ادامه‌ی منقولات

1. شمارهٔ ۱۱۲شیخ گفت مرد را همه چیز بباید از بزرگان این سخن را تفسیر کرده است کی مرد باید کی بهمۀ کوی‌ها رسیده بود و آزموده تا دلش به هیچ چیز باز ننگرد.
2. شمارهٔ ۱۱۳شیخ گفت هرکه بخویشتن نیکو گمانست خویشتن را نمی‌شناسد و هر که بخدای بداندیش است خدای را نمی‌شناسد.
3. شمارهٔ ۱۱۴شیخ گفت: لولا ان العفو احب الاشیاء الی اللّه تعالی لما ابتلی بالذنب احب الخلق الیه یعنی آدم.
4. شمارهٔ ۱۱۵شیخ را سؤال کردند که: «من عرف نفسه فقد عرف ربه». شیخ گفت: من عرف نفسه بالعدم عرف ربه بالوجود.
5. شمارهٔ ۱۱۶شیخ ما گفت برنج در رنج توان افزود و لکن در روزی نتوان افزود آن به بخشش بود نه بکوشش.
6. شمارهٔ ۱۱۷شیخ گفت کوه را به مویی کشیدن آسانتر از آنکه از خود بخود بیرون.
7. شمارهٔ ۱۱۸شیخ گفت: من عاجل اللّه بالصدق کتب له منشور الولایة.
8. شمارهٔ ۱۱۹شیخ گفت مردمان گویند کی ایشانرا خوش است و براحت‌اند اگر آنچ ما می‌کشیم ایشان ببینندی بهمۀ رنجها در شوند و بگریزندی.