شمارهٔ ۱۱۷

ادامه‌ی منقولات

1. شمارهٔ ۱۱۹شیخ گفت مردمان گویند کی ایشانرا خوش است و براحت‌اند اگر آنچ ما می‌کشیم ایشان ببینندی بهمۀ رنجها در شوند و بگریزندی.
2. شمارهٔ ۱۲۰شیخ گفت: این نه آن دیوست که بلاحول بشود، گزنده و جهنده است.
3. شمارهٔ ۱۲۱شیخ گفت حقّ سبحانه و تعالی باک ندارد کی صدهزار صاحب نفس را فدای صاحب دلی کند.
4. شمارهٔ ۱۲۲شیخ گفت بعد هفتاد و اند سال معنی این بیت بدانستم. بیت:
5. شمارهٔ ۱۲۳شیخ گفت سلیمان گفت هَب لی مُلْکاً او را آن ملک بدادند چون آفت ملک بدید وبدانست که آن سبب دوریست نه سبب نزدیکی به حضرت گفت لایَنبَفی لَاحدٍ مِنْ بَعدی.
6. شمارهٔ ۱۲۴شیخ گفت چون مرد به راه تجرید رسید ملک سلیمان او را معلوم نیاید و اگر به تجرید نرسیده است فضلۀ سر آستین که زیادت از دست بود معلوم او بود که امیرالمؤمنین عمر خطاب رضی اللّه عنه در بازار فضلۀ سر آستین بکارد ببرید.
7. شمارهٔ ۱۲۵شیخ گفت: ینبغی ان یکون لک وارد ولایرد.
8. شمارهٔ ۱۲۶شیخ گفت: کل ما کان من قبل الهوی و الباطل فهو نفس و ما کان فیه راحة من الخلق فهو نفس.