پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۰

یارب به حق محمد آن ختم رسل

آن سرور آفرینش آن سید کل

کز درگه فضل خود مرا ردنکنی

ای درگه تو درگه غایات سبل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۲گردید الف قامت ما آخر دال
  2. شمارهٔ ۲۱۳آیند ملائک سحر از عرش عظیم
  3. شمارهٔ ۲۱۴آئینه به کف حسن پرستی دیدم
  4. شمارهٔ ۲۱۵از شوق تو شاها به جهان آمده ام
  5. شمارهٔ ۲۱۶از صحبت خلق دیده بر دوخته ام
  6. شمارهٔ ۲۱۷از عشق تو در سر هوسی داشته ام
  7. شمارهٔ ۲۱۸از نور رخ تو چون بیارایم چشم
  8. شمارهٔ ۲۱۹افتاده به روزگار کارم چکنم
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.