پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۳

آیند ملائک سحر از عرش عظیم

از بهر طواف شه فردوس حریم

عمدا پر خود بردم مقراض زنند

شاید که به روضه تو گردند مقیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۵از شوق تو شاها به جهان آمده ام
  2. شمارهٔ ۲۱۶از صحبت خلق دیده بر دوخته ام
  3. شمارهٔ ۲۱۷از عشق تو در سر هوسی داشته ام
  4. شمارهٔ ۲۱۸از نور رخ تو چون بیارایم چشم
  5. شمارهٔ ۲۱۹افتاده به روزگار کارم چکنم
  6. شمارهٔ ۲۲۰امشب به غم تو با قضا کوشیدم
  7. شمارهٔ ۲۲۱اشراق یکی راه فلک ساز کنم
  8. شمارهٔ ۲۲۲ای آنکه بجز رهت رهی نسپارم
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.