پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۷

آن نامه که درد ماش چون در درگوش

آمد بر تو که حال ما گوید دوش

چون دید ترا دگر ز مایاد نکرد

گوئی ز پی خدمت تو رفت ز هوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۹چون گرد بلا خاست ز میدان وداع
  2. شمارهٔ ۲۰۰ای در ولایت ترا کعبه صدف
  3. شمارهٔ ۲۰۱خورشید همی هراسد از روزن عشق
  4. شمارهٔ ۲۰۲دل گشته ز دوریت به مردن نزدیک
  5. شمارهٔ ۲۰۳این کاخ هزار در که باشد صد رنگ
  6. شمارهٔ ۲۰۴تا چند رخ از آز و شره پر آژنگ
  7. شمارهٔ ۲۰۵از حسن تو ای فارس میدان جمال
  8. شمارهٔ ۲۰۶ای دست شکوه تو قوی از اقبال
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.