پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۹

چون گرد بلا خاست ز میدان وداع

در دیده من شد مژه پیکان وداع

موجش همه شعله بود وسیلش همه خون

طوفان سرشک من ز باران وداع

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۱خورشید همی هراسد از روزن عشق
  2. شمارهٔ ۲۰۲دل گشته ز دوریت به مردن نزدیک
  3. شمارهٔ ۲۰۳این کاخ هزار در که باشد صد رنگ
  4. شمارهٔ ۲۰۴تا چند رخ از آز و شره پر آژنگ
  5. شمارهٔ ۲۰۵از حسن تو ای فارس میدان جمال
  6. شمارهٔ ۲۰۶ای دست شکوه تو قوی از اقبال
  7. شمارهٔ ۲۰۷بگذار که در عشق بفرساید دل
  8. شمارهٔ ۲۰۸دی قاصد نامه ای که از منزل دل
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.