پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۴

مادر که مرا بزاد زاد از پی تو

هم ایزد که جان داد داد از پی تو

گر نیستم ای نگار شاد از پی تو

خون شمع دلم تافته باد از پی تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۶خوردم همه زهر عشق تو شکر کو
  2. شمارهٔ ۳۴۷روی و بر من تا بشدم از بر تو
  3. شمارهٔ ۳۴۸از کوفتن پای تو و گشتن تو
  4. شمارهٔ ۳۴۹با من به میان رسول باید با تو
  5. شمارهٔ ۳۵۰ای ملک به دولت تو دارا گشته
  6. شمارهٔ ۳۵۱آنی که ز فالها همه فال تو به
  7. شمارهٔ ۳۵۲از هر جنسم چو شاه بگشادی راه
  8. شمارهٔ ۳۵۳چندان داری ز حسن و خوبی مایه
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.