پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات «نسخهٔ دوم»

شمارهٔ ۱۲۷

در دام غم تو خسته‌ای نیست چو من

وز جور تو دل شکسته‌ای نیست چو من

برخاستگان عشق تو بسیارند

لیکن به وفا نشسته‌ای نیست چو من

ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»

  1. شمارهٔ ۱۲۹زلفین تو سی زنگی و هر سی مستان
  2. شمارهٔ ۱۳۰ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چین
  3. شمارهٔ ۱۳۱آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زن
  4. شمارهٔ ۱۳۲رفتی پسرا دوش به می نوشیدن
  5. شمارهٔ ۱۳۳در «گنجه» دو درزن‌گر استاد جوان
  6. شمارهٔ ۱۳۴دی خوش پسری بدیدم اندر «زوزن»
  7. شمارهٔ ۱۳۵مؤذن پسری تازه تر از لاله مرو
  8. شمارهٔ ۱۳۶عشق است که شیر نر زبون آید از او
همه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم» ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.