مهستی گنجوی
شمارهٔ ۳
طفل اشکم مدام در نظر است
چه توان کرد، پارهٔ جگر است
می‌رود یار و مدعی از پی
خوب و زشت زمانه در گذر است
مهستی گنجوی
ادامه‌ی غزلیات
- شمارهٔ ۵آن خال عنبرین که نگارم به رو زده
- شمارهٔ ۶ای دل از عشق گر دمی یابی
- شمارهٔ ۷از من طمع وصال داری
- شمارهٔ ۸کاشکی انگشتوانش بودمی
- شمارهٔ ۹شبی در برت گر بیاسودمی
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.