پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۹۵۸

نافه چین ز خاک کوی تو زاد

لاله تر ز باغ روی تو زاد

غنچه کز بوی گشت آبستن

عاقبت چون بزاد بوی تو زاد

گر چه از موی کوه کم زاید

کوه غم در دلم ز موی تو زاد

هم به طفلی همه جهان بگرفت

غم دل کاندر آرزوی تو زاد

سوی ما جز وفا نمی زاید

هر جفایی که زاد سوی تو زاد

بنده خسرو به ناخوشی خو کرد

به جز از تو مگو ز خوی تو زاد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۶۰داد خواهم، اگر بخواهی داد
  2. شمارهٔ ۹۶۱زلف یار مرا به باد دهید
  3. شمارهٔ ۹۶۲عاشقان را چو نامه باز کنید
  4. شمارهٔ ۹۶۳جان سرانگشت آن نگارین دید
  5. شمارهٔ ۹۶۴تا ترا جسم و جان شکار بود
  6. شمارهٔ ۹۶۵پیش روی تو یاسمین که بود؟
  7. شمارهٔ ۹۶۶دل که نه زعشق پاره پاره بود
  8. شمارهٔ ۹۶۷عشق تو هرگزم ز سر نرود
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.