پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

از ازل نوشته [۳۴-۲۶]

رباعی ۲۶

بر لوحْ نشانِ بودنی‌ها بوده‌ است

پیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده‌ است

در روز ازل هر آنچه بایست بداد

غم خوردن و کوشیدنِ ما بیهوده‌ است

ادامه‌ی از ازل نوشته [۳۴-۲۶]

  1. رباعی ۲۸افلاک که جز غم نفزایند دگر
  2. رباعی ۲۹ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی،
  3. رباعی ۳۰* تا خاکِ مرا به قالب آمیخته‌اند،
  4. رباعی ۳۱* تا کی ز چراغِ مسجد و دودِ کُنِشْت؟
  5. رباعی ۳۲* ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجاز
  6. رباعی ۳۳در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:
  7. رباعی ۳۴نیکی و بدی که در نهادِ بشر است
همه‌ی از ازل نوشته [۳۴-۲۶] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.