خیام
رباعی ۲۹
ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی،
وز هفت و چهار دایم اندر تَفْتی،
می خور که هزار باره بیشت گفتم:
باز آمدنت نیست، چو رفتی، رفتی!
خیام
ادامه‌ی از ازل نوشته [۳۴-۲۶]
- رباعی ۳۱* تا کی ز چراغِ مسجد و دودِ کُنِشْت؟
- رباعی ۳۲* ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجاز
- رباعی ۳۳در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:
- رباعی ۳۴نیکی و بدی که در نهادِ بشر است
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.