رباعی ۱۷

ادامه‌ی درد زندگی [۲۵-۱۶]

1. رباعی ۱۹افسوس که بی‌فایده فرسوده شدیم
2. رباعی ۲۰* با یار چو آرمیده باشی همه عمر
3. رباعی ۲۱اکنون که ز خوشدلی به‌جز نام نمانْد
4. رباعی ۲۲ای‌کاش که جای آرمیدن بودی
5. رباعی ۲۳چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر 
6. رباعی ۲۴* آن‌کس که زمین و چرخِ اَفلاک نهاد،
7. رباعی ۲۵گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یزدان