پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

معمّیات

شمارهٔ ۸

حرف سوم سه چون بیندازی

وانگاه دو حرف از ابروی تازی

در اول آن در آوری نامیست

گر زانک ترا بگفتنش کامیست

ادامه‌ی معمّیات

  1. شمارهٔ ۱۰آنک جعدش مرغ دل را دام بود
  2. شمارهٔ ۱۱آنچه ما راست بریمین و یسار
  3. شمارهٔ ۱۲هفتاد و هشت نام یکی حور پیکرست
  4. شمارهٔ ۱۳سر سگ بر کفن و باقیش مضاعف گردان
  5. شمارهٔ ۱۴دندان کلب چون شکنی جز وقالبش
  6. شمارهٔ ۱۵آیا چه خوش بود بگه صبح در چمن
  7. شمارهٔ ۱۶سرو قبا پوش من قباش بگردان
  8. شمارهٔ ۱۷اگر نام یارم ندانی که چیست
همه‌ی معمّیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.