پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

معمّیات

شمارهٔ ۷

بستان ز کتاب حرف اول

وانگاه بیا بدل فرو خوان

تا نام کسی شود که ما را

درد غم عشق اوست درمان

ادامه‌ی معمّیات

  1. شمارهٔ ۹نام صنمی که می نبینم بازش
  2. شمارهٔ ۱۰آنک جعدش مرغ دل را دام بود
  3. شمارهٔ ۱۱آنچه ما راست بریمین و یسار
  4. شمارهٔ ۱۲هفتاد و هشت نام یکی حور پیکرست
  5. شمارهٔ ۱۳سر سگ بر کفن و باقیش مضاعف گردان
  6. شمارهٔ ۱۴دندان کلب چون شکنی جز وقالبش
  7. شمارهٔ ۱۵آیا چه خوش بود بگه صبح در چمن
  8. شمارهٔ ۱۶سرو قبا پوش من قباش بگردان
همه‌ی معمّیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.