پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

معمّیات

شمارهٔ ۵۶

ای ترک سمن عذار خونریز

گر زانک بصید می روی خیز

سگ را سرش از بدن جدا کن

در گردن آهوئی درآویز

ادامه‌ی معمّیات

  1. شمارهٔ ۵۸ای جوان چون نام دلدارم نمی دانی که چیست
  2. شمارهٔ ۵۹هر چند تنم چو موی آن سیمتنست
  3. شمارهٔ ۶۰فرشی که فکندم از پی آرامش
  4. شمارهٔ ۶۱ببوی شست سر زلف یارا گرداری
  5. شمارهٔ ۶۲دی بر سر کو ستاده دیدم پسری
  6. شمارهٔ ۶۳قلب نعل و پای مقلوب مصحّف را بزن
  7. شمارهٔ ۶۴آن یار کجاست کاخر روز او را
  8. شمارهٔ ۶۵نام آنکو صد یک حسنش نباشد آفتاب
همه‌ی معمّیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.