پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

معمّیات

شمارهٔ ۶۲

دی بر سر کو ستاده دیدم پسری

یک نیمه ی کف نهاده بر پشت خری

گفتم لقبش گرت بدو هست سری

باید که برون از تو نداند دگری

ادامه‌ی معمّیات

  1. شمارهٔ ۶۴آن یار کجاست کاخر روز او را
  2. شمارهٔ ۶۵نام آنکو صد یک حسنش نباشد آفتاب
  3. شمارهٔ ۶۶یک جزو ز جزوهای فخری نامه
  4. شمارهٔ ۶۷آن لحظه که بفکنند پنجاه ز شست
  5. شمارهٔ ۶۸دندان اسب بشکن و شه رابرو نشان
  6. شمارهٔ ۶۹دندان عسس ز زیر و بالا بشکن
  7. شمارهٔ ۷۰نام آنکو مرا ز غصّه بکشت
  8. شمارهٔ ۷۱آه مقلوب در میانه ی شب
همه‌ی معمّیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.