پرش به محتوای اصلی
کسایی کسایی

دیوان اشعار

پیری و پشیمانی

جوانی رفت و پنداری بخواهد کرد بدرودم

بخواهم سوختن دانم که هم اینجا بپرهودم

به مدحت کردن مخلوق، روح ِ خویش بشخودم

نکوهش را سزاوارم که جز مخلوق نستودم

ادامه‌ی دیوان اشعار

  1. آبی ...آبی، مگر چو من ز غم عشق زرد گشت
  2. به سفلگانعَصیب و گُرده برون کن، وزو زَوَنج نورد
  3. فضل امیرالمؤمنینفهم کن گر مؤمنی فضل امیرالمؤمنین
  4. نوروزنوروز و جهان چون بت نو آیین
  5. غزلای ز عکس رخ تو ، آینه ماه
  6. دستش از پرده برون آمد ...دستش از پرده برون آمد چون عاج سپید
  7. مخلوق پرستی و توبه از میای آنکه تو را پیشه پرستیدن مخلوق
  8. قطرهٔ بارانبر پیلگوش قطرهٔ باران نگاه کن
همه‌ی دیوان اشعار ←

کسایی درباره‌ی کسایی

مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.