پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۵۲

ماییم و وجودی ز عدم ناخوشتر

عیشی چو زمانه دم بدم ناخوشتر

وین طرفه که شد در طلب چیزی خوش

مرگ من و زندگی ز هم ناخوشتر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵۴هر شب ز تو جفت شیونم تا بسحر
  2. شمارهٔ ۴۵۵از بوی تو گشت دل تنگ باد سحر
  3. شمارهٔ ۴۵۶زلفش دیدم بجنبش باد اندر
  4. شمارهٔ ۴۵۷خوبان همه را صید توان کرد بزر
  5. شمارهٔ ۴۵۸ای دل ز حدیث چون نمی بارد زر
  6. شمارهٔ ۴۵۹آمد گل و آورد به پیراهن زر
  7. شمارهٔ ۴۶۰در خون جگر شدم نهان چون ساغر
  8. شمارهٔ ۴۶۱یارم بسخن دوش همی سفت شکر
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.