پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۵۰

رفتم بوداع جان بدروازۀ صبر

زان سوی عدم شنیدم آوازۀ صبر

تا چند مرا حواله بر صبر کنی؟

پیداست که چند باشد اندازۀ صبر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵۲ماییم و وجودی ز عدم ناخوشتر
  2. شمارهٔ ۴۵۳ای طبع تو از هنر نکو آیین تر
  3. شمارهٔ ۴۵۴هر شب ز تو جفت شیونم تا بسحر
  4. شمارهٔ ۴۵۵از بوی تو گشت دل تنگ باد سحر
  5. شمارهٔ ۴۵۶زلفش دیدم بجنبش باد اندر
  6. شمارهٔ ۴۵۷خوبان همه را صید توان کرد بزر
  7. شمارهٔ ۴۵۸ای دل ز حدیث چون نمی بارد زر
  8. شمارهٔ ۴۵۹آمد گل و آورد به پیراهن زر
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.