پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۵

گر در دهن تو از فراخی سخنیست

آسوده ز گفت و گوی هر طعنه ز نیست

گر هست بچشم ما دهان تو بزرگ

ز آنست که آن دهان نه کوچک دهنیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۷یک ذره هوای من مسکینت نیست
  2. شمارهٔ ۱۳۸با روی تو این دیدۀ پرنم بدنیست
  3. شمارهٔ ۱۳۹آن دل که بجز سوی غمت رهبر نیست
  4. شمارهٔ ۱۴۰بی روی تو غمگسار من جز غم نیست
  5. شمارهٔ ۱۴۱امشب که نشان روز در عالم نیست
  6. شمارهٔ ۱۴۲در روی زمین هیچ کست دشمن نیست
  7. شمارهٔ ۱۴۳امشب که فراق را گذر بر من نیست
  8. شمارهٔ ۱۴۴ای دل چو ترا ذوق لب جانان نیست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.