پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

ملحقات

شمارهٔ ۲ - وله ایضا

ای خداوند من و مخدوم من

در ثنای تو سخن محکوم من

جاودان در زیر مهر مهر تو

نرم باشد این دل چون موم من

روز بخشش گوهر منثور تو

بی عدد چون گوهر منظوم من

با چنین رسم کرم کز بخششت

می شود از دیگران معلوم من

راستی را بر تو از انعامها

هیچ باقی نیست جز مرسوم من

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۴ - وله ایضامنعما شکرهای انعامت
  2. شمارهٔ ۵ - و قال ایضاغریب و خسته و درمانده ام خداوندا
  3. شمارهٔ ۶دوش ناگاه نعره یی بر خاست
  4. شمارهٔ ۷از چه می افتد از برای خدای
  5. شمارهٔ ۸ - وله ایضامرا دوستی گفت قانع شو، ایرا
  6. شمارهٔ ۹ - وله ایضاداستان ظالمی چون خوانداز دفتر کسی
  7. شمارهٔ ۱۰ - وله ایضازهی یار من نیست همتاش و الله
  8. شمارهٔ ۱۱ - و قال فی وصف البناء..... از ارم لطیف ترست
همه‌ی ملحقات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.