پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قصاید

شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضاً

نانیست درین جهان و آبی

از دیدۀ آدمی نهانی

نه گرسنه دیده روی این سیر

نه تشنه از آن دهد نشانی

اسمیست بمانده بی مسمّا

لفظیست از آن سوی معانی

این را صفتست لایذوقون

و آنرا سمتست لن ترانی

دانی که کدام نان و آبست؟

نان تو و آب زندگانی

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۱۸۹ - وله ایضاًشاعران خوش حریفکان باشند
  2. شمارهٔ ۱۹۰ - وقال ایضاً فی الموعظة والنصیحةمرا دلیست ز انواع فکر سودایی
  3. شمارهٔ ۱۹۱ - وله فی مدیحه و یصف الرّمدای آنکه نکرد عقل دانایی
  4. شمارهٔ ۱۹۲ - و قال ایضاًبزرگوارا در انتظار بخشش تو
  5. شمارهٔ ۱۹۳ - وله ایضاً فیهای ز دستت آز را سرمایه‌ای
همه‌ی قصاید ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.