پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قصاید

شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضاً

ما ترا حرمتی اگر داریم

نه ز اندیشه‌ای‌ست یا بیمی

یا اگر خود تو گنج قارونی

از تو داریم چشم بر سیمی

ما خود از روی مردمی خواهیم

که ترا می‌کنیم تعظیمی

همه ریشت به کون سگ گفتیم

چون تو در خشم می‌شوی نیمی

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۱۸۵ - و قال ایضاً یمدحهبگویم و نکند رخنه در مسلمانی
  2. شمارهٔ ۱۸۶ - وله ایضاًتنها هرگز نخورد خواجه
  3. شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضاًنانیست درین جهان و آبی
  4. شمارهٔ ۱۸۸ - و قال ایضآ یمدحهای زیاد دهنت در لب جان شیرینی
  5. شمارهٔ ۱۸۹ - وله ایضاًشاعران خوش حریفکان باشند
  6. شمارهٔ ۱۹۰ - وقال ایضاً فی الموعظة والنصیحةمرا دلیست ز انواع فکر سودایی
  7. شمارهٔ ۱۹۱ - وله فی مدیحه و یصف الرّمدای آنکه نکرد عقل دانایی
  8. شمارهٔ ۱۹۲ - و قال ایضاًبزرگوارا در انتظار بخشش تو
همه‌ی قصاید ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.