کلیم
شمارهٔ ۴۰
غم جای دگر نمی رود از بر من
تا هست نشان از دل غم پرور من
پژمرده نمی شود گل داغ جنون
تا می گذرد سیل سرشک از سر من
کلیم
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۲شد تنگ ز کم ظرفی ما مشرب جام
- شمارهٔ ۴۳با آنکه پیاله گیر این بزم منم
- شمارهٔ ۴۴ - برای چراغانی شهر نورسپورشب‌ها ز چراغ و شمع در نورسپور
- شمارهٔ ۴۵افسوس که جمعیت از احوالم رفت
- شمارهٔ ۴۶زنهار مگو که بنده گمراهم
- شمارهٔ ۴۷ابر آب دگر بروی دنیا آورد
- شمارهٔ ۴۸در بادیه گر دو گام بی آب شوی
- شمارهٔ ۴۹ایدل گر رفع احتیاجت هوس است
درباره‌ی کلیم
ابوطالب کلیم همدانی یا کلیم کاشانی (زاده به سال ۹۹۰ هجری قمری در همدان، درگذشته به سال ۱۰۶۱ هجری قمری در کشمیر) شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری است. اصل وى از همدان بود و از این جهت در تذکره‌ها از او با نام کلیم همدانی نیز یاد شده اما چون بیشتر در کاشان اقامت داشت به کلیم کاشانى معروف است. وی پس از تحصیل در کاشان و شیراز در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.