پرش به محتوای اصلی
کلیم کلیم

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

ای آنکه دلت زر از غیب آگاهست

بیجائی و برشکال بس جانکاهست

جز خانه زین خانه ندارم آنهم

چون دست بآن رسید پا کوتاهست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲روزیکه تن شاه جهان از تب تافت
  2. شمارهٔ ۲۳ای نقش بدیع شکل جان پرور تو
  3. شمارهٔ ۲۴قسمت کردند ماه و خور بی کم و بیش
  4. شمارهٔ ۲۵این روزی گرم حق تعالی است نه تب
  5. شمارهٔ ۲۶آنم که نجویم از غم دهر پناه
  6. شمارهٔ ۲۷در معرکه این تفنگ فریادرس است
  7. شمارهٔ ۲۸اسبت که حنا زیب فزای تن اوست
  8. شمارهٔ ۲۹بر پیل سپیدت که مبیناد گزند
همه‌ی رباعیات ←

کلیم درباره‌ی کلیم

ابوطالب کلیم همدانی یا کلیم کاشانی (زاده به سال ۹۹۰ هجری قمری در همدان، درگذشته به سال ۱۰۶۱ هجری قمری در کشمیر) شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری است. اصل وى از همدان بود و از این جهت در تذکره‌ها از او با نام کلیم همدانی نیز یاد شده اما چون بیشتر در کاشان اقامت داشت به کلیم کاشانى معروف است. وی پس از تحصیل در کاشان و شیراز در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.