پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

در هند که دیده را غبارش مددی است

هر قبضهٔ خاک خلد را دست ردیی است

هر سو طاووس مست بر نخل بلند

همچون سبد گل بسر سرو قدی است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳شب عینک چشم عارف آگاهست
  2. شمارهٔ ۳۴آن ذات خفی که لا اله الا هوست
  3. شمارهٔ ۳۵اسرار حقیقت همگی سر مگوست
  4. شمارهٔ ۳۶با عمر دو روز اینهمه رعنایی چیست
  5. شمارهٔ ۳۷در زیر فلک جای دل آسایی نیست
  6. شمارهٔ ۳۸ای زنده جهانیان ز فیض نِعَمت
  7. شمارهٔ ۳۹در سینهٔ تو چون گذر کینه فتد
  8. شمارهٔ ۴۰هر کس از وضع خود گریزان گردد
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.