پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

انسان یا ابله است یا بی باکست

کاندر طلب دنیی دون چالاک است

منعم که چو گردباد بالد بر خویش

اسباب بزرگیش خس و خاشاک است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶نواب کزو رواج جود و کرم است
  2. شمارهٔ ۲۷کان کرم است و منبع احسان است
  3. شمارهٔ ۲۸هر کس به تکلفات دل باخته است
  4. شمارهٔ ۲۹ای حرص ترا رهبر هر در شده است
  5. شمارهٔ ۳۰عقلت ای شیخ بر ریا افزوده است
  6. شمارهٔ ۳۱در هند که دیده را غبارش مددی است
  7. شمارهٔ ۳۲از سنگ جفایش دل غم پیشه شکست
  8. شمارهٔ ۳۳شب عینک چشم عارف آگاهست
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.