پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

نیرنگ ز بس زلف گرهگیر تر است

دام و دانه ز خویش زنجیرتر است

کی سیر ز جان شود بیک زخم دلم

زین آب برنده ای که شمشیر تراست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲انسان که ز جسم طوطیی در قفس است
  2. شمارهٔ ۲۳داغت حتی ای شمع دلافروز خوش است
  3. شمارهٔ ۲۴انسان یا ابله است یا بی باکست
  4. شمارهٔ ۲۵ای خواجه که بسیار خوری چون تو کم است
  5. شمارهٔ ۲۶نواب کزو رواج جود و کرم است
  6. شمارهٔ ۲۷کان کرم است و منبع احسان است
  7. شمارهٔ ۲۸هر کس به تکلفات دل باخته است
  8. شمارهٔ ۲۹ای حرص ترا رهبر هر در شده است
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.