شمارهٔ ۱

ادامه‌ی اشعار پراکنده

1. شمارهٔ ۳چو عفوت بی‌حد افتاده‌ست دریاهاست پنداری
2. شمارهٔ ۴یارم چو شود به طوف بستان مایل
3. شمارهٔ ۵زیور خود به مسیح ار دهد آن شوخ ملیح
4. شمارهٔ ۶چو در ساغر ببیند درد باده
5. شمارهٔ ۷دی مرغک خامه بهر نامت
6. شمارهٔ ۸بر دل از رنج طمع بار منه
7. شمارهٔ ۹هرگه که رسد به فارسی سوق سخن
8. شمارهٔ ۱۰آمد آن سرو روان بیرون به پا گیسوکشان