پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۹

آنها که در آفاق به هم پیوستند

آخر ز میانه پای رفتن بستند

افسوس که حاسدان نادان پی نام

بر وضع دگر به جایشان بنشستند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۱با غیب به بویت آمد ای حرف شناس
  2. شمارهٔ ۱۴۲ای یافته مرهم خود از داغ مپرس
  3. شمارهٔ ۱۴۳در مسجد و خانقه بسی گردیدم
  4. شمارهٔ ۱۴۴صد تیغ جفا زدی و راندی ز درم
  5. شمارهٔ ۱۴۵گفتم که هوای او برون شد ز سرم
  6. شمارهٔ ۱۴۶آن را که بود نور نبی در بشره
  7. شمارهٔ ۱۴۷بر مسند ناز خفته ای با دگران
  8. شمارهٔ ۱۴۸سرخی ز لب لعل به سنگ آوردن
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.