پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۲

ای یافته مرهم خود از داغ مپرس

نظاره طاووس کن از زاغ مپرس

گفتار نکو شنو به قایل منگر

انگور خور ای ساده دل از باغ مپرس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۴صد تیغ جفا زدی و راندی ز درم
  2. شمارهٔ ۱۴۵گفتم که هوای او برون شد ز سرم
  3. شمارهٔ ۱۴۶آن را که بود نور نبی در بشره
  4. شمارهٔ ۱۴۷بر مسند ناز خفته ای با دگران
  5. شمارهٔ ۱۴۸سرخی ز لب لعل به سنگ آوردن
  6. شمارهٔ ۱۴۹دل از روش مؤمن و ترسا برکن
  7. شمارهٔ ۱۵۰از نور ازل دلت منور بادا
  8. شمارهٔ ۱۵۱گنجشک توام که پای بستم کردی
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.