شمارهٔ ۹۸
زلفی که همه سال دل و جان برد او
هرگز بوفا سوی کسی ننگرد او
گویند که سرخ است و سیه بایستی
چون سرخ نباشد که همه خون خورد او
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰۰نا یافته شهرخی ز وصلش ناگاه
- شمارهٔ ۱۰۱در باغ شدم قصد سوی می کرده
- شمارهٔ ۱۰۲گه تاب سر زلف مشوش میده
- شمارهٔ ۱۰۳دلدار کمان دلبری کرد به زه
- شمارهٔ ۱۰۴از بسکه همیکنم بشب ناله و آه
- شمارهٔ ۱۰۵جانا تو چنین بجنگ با من زچه
- شمارهٔ ۱۰۶در لطف به نکته سخن می مانی
- شمارهٔ ۱۰۷گر دسترسی به سیم و زر داشتمی
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.