شمارهٔ ۱۱۳
بی دیدن من جان جهانم چونی؟
بی من، که مباد بی تو جانم ،چونی؟
در هجر تو از دو دیده خون می بارم
من بی تو چنینم تو ندانم چونی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۵نه چون رخ تو گلی بود یاسمنی
- شمارهٔ ۱۱۶ای بیش ز مه به نیکویی و کم نی
- شمارهٔ ۱۱۷گر روی چو مه ز من نهانی نکنی
- شمارهٔ ۱۱۸دی وعده خلاف آمد از آن آزردی
- شمارهٔ ۱۱۹تا چند دل آزاری و رخ برتابی
- شمارهٔ ۱۲۰خود از همه کار جور کردن دانی
- شمارهٔ ۱۲۱ای دوست اگر نصیحتم می شنوی
- شمارهٔ ۱۲۲در حسن مماثلت به یوسف نکنی
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.