جلال عضد
شمارهٔ ۱۰
حقّا که عجب بی سر و پای است فلان
کاو بر سر و پای خویش جل می پوشد
جلال عضد
ادامه‌ی مفردات
- شمارهٔ ۱۲حافظ ما به عقل و خوش‌خوانی
- شمارهٔ ۱۳ - خمرای خواجه خطیر مغز خر خوردی تو
- شمارهٔ ۱۴شیر بی‌زور و میر بی‌لشکر
- شمارهٔ ۱۵گفتم که چو دریاست گهرپرور میر
- شمارهٔ ۱۶بر رخ حور نظر غایتِ کوته نظری ست
- شمارهٔ ۱۷سحر کردی مگر تو خواجه بشیر
- شمارهٔ ۱۸یک خنده فدای عالمی کن
- شمارهٔ ۱۹به قصد خون من آن غمزه مست
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.