جلال عضد
شمارهٔ ۱۱
مدح تو گفتم و چو بود دروغ
من پشیمان شدم از آن گفتن
بعد ازین هجو تو نکو گویم
سخن راست را توان گفتن
جلال عضد
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۳داری اشرف زنی که چون می بست
- شمارهٔ ۱۴چارچیز است که در سنگ اگر جمع شود
- شمارهٔ ۱۵گر تو می‌گویی نبودَستَم تو را
- شمارهٔ ۱۶هرچه پیش آید از زمانه تو را
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.