پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها

  1. شمارهٔ ۱۰از دنیی دون اگر دری بر وی بست
  2. شمارهٔ ۱۱تیر غم هجران تو از جان بگذشت
  3. شمارهٔ ۱۲تا چند کنی فلک به جانم بیداد
  4. شمارهٔ ۱۳نقاش که او نقش و نگاری دارد
  5. شمارهٔ ۱۴تا چند فلک جامه غم می‌دوزد
  6. شمارهٔ ۱۵بازم ز غم زمانه جان می‌سوزد
  7. شمارهٔ ۱۶گرچه به ستم چرخ به من دست گشود
  8. شمارهٔ ۱۷هر گه که گلی تازه به صبحم بنمود
همه‌ی در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.