پرش به محتوای اصلی
ایرانشان ایرانشان

کوش‌نامه

بخش ۱۳۷ - دیدن آتبین در نجوم و دانستن رازها

سر سال نو هرمز فروردین

در اختر نگه کرد شاه آتبین

ز رازش چنان آگهی داد شاه

که گفتی به فرمان او بود ماه

چنان کامگاری به کار سپهر

که گفتی مر او را نموده‌ست چهر

شمارش چنان بود و رازش نهفت

که نابوده، مر بودنی باز گفت

به هفت و ده دو نگه کرد شاه

که چون گشت خواهد همی سال و ماه

بزرگی ز پیوند طیهور دید

ز هرچ آرزو کرد بر جای دید

بدان تخمه باز آمده یافت شاه

کلاه بزرگی نه تا دیرگاه

چو شاهی ز پیوند طیهور دید

غم و رنج از آن دودمان دور دید

چو گردون به کام دل خویش یافت

به پیوند طیهور بهتر شتافت

ادامه‌ی کوش‌نامه

  1. بخش ۱۳۹ - پرسش آتبین از چگونگی برگزیدن فرارنگبه سرمستی اندر فرع را چه گفت
  2. بخش ۱۴۰ - برگزیدن آتبین فرارنگ رافرع را فرستاد نزدیک شاه
  3. بخش ۱۴۱ - آگهی یافتن طیهور از برگزیدن آتبین فرارنگ رافرع پیش شاه اندر آمد ز راه
  4. بخش ۱۴۲ - پیشکش فرستادنهابه دستور فرمود تا کرد ساز
  5. بخش ۱۴۳ - رسیدن شاه آتبین به معشوقچو روز آمد از ماه اردیبهشت
  6. بخش ۱۴۴ - گِلهٔ طیهور از آتبیناز ایشان دژم گشت سالار کوه
  7. بخش ۱۴۵ - خواب دیدن آتبینشبی شادمان خفته بُد آتبین
  8. بخش ۱۴۶ - دیدن شاه آتبین جمشید را در خواببه خواب اندرون شد شبی سهمناک
همه‌ی کوش‌نامه ←

ایرانشان درباره‌ی ایرانشان

ایرانشان (ایرانشاه) ابن ابی الخیر از شاعران اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری قمری و هم‌عصر با سلطان ملکشاه سلجوقی بود. گویا ایرانشان بیش از سال ۵۱۱ ه. ق. نزیسته باشد. وی داستان بهمن بن اسفندیار را در قالب بحر متقارب در حدود سال ۵۰۰ هجری قمری یا اندکی پس از آن به نظم درآورده است. قدیمی‌ترین اشارات به نام شاعر، در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.