پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۶۰ - در پشت کتابی که برای سردار عبدالعزیز خان جنرال قنسول افغان مقیم مشهد فرستاده نوشته است

عزیز نسخۀ اشعار صابر شاعر

که پر بُوَد ز گهر های شاهوار عزیز

ز دوستدار عزیزی رسیدی و اکنون

به یادگار فرستم به دوستدار عزیز

عزیز قنسول افغان شریف مرد جهان

بلند مرتبه سردار نامدار عزیز

عزیز دارد این یادگار را آری

عزیز داند مقدار یادگار عزیز

به روزگار عزیزان که حیف باشد اگر

به مهر او نشود صرف روزگار عزیز

اساس دولت ایران و تُرک و افغان را

کند مُعزّز و پاینده کردگار عزیز

زِیَد به عزت و اقبال فی امان الله

به زیر سایۀ این مملکت مَدارِ عزیز

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۶۲ - درویشکیست آن بیشعور درویشی
  2. شمارهٔ ۶۳ - انتقاد از قمه‌زنیبشنو که لطیفۀ قشنگی است
  3. شمارهٔ ۶۴ - گریز از ناداندادم به مسیوهال خراسان را
  4. شمارهٔ ۶۵ - قلب مادرداد معشوقه به عاشق پیغام
  5. شمارهٔ ۶۶ - سازش روس و انگلیسگویند که انگلیس با روس
  6. شمارهٔ ۶۷ - تاریخ بنای ادارهٔ لشکر شرق (۱۳۴۱ هق)حسین آقا امیر لشکر آن بر دو رضا چاکر
  7. شمارهٔ ۶۸ - بچه ژاندارمپیوسته به جنگی تو به ما ای بچه ژاندارم
  8. شمارهٔ ۶۹ - ای خایهای خایه به دست تو اسیرم
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.