پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۵۲ - هجو حاکم

این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراسان

دردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید

گویند که از فرط لئامت به همه عُمر

در راه خدا نان به گدا نیز نبخشید

تنها نه از او خلق خدا خیر ندیدند

تقصیر کسی را به خدا نیز نبخشید

راضی به عَبایی شدم از همّتِ عالیش

با همّتِ عالیش عبا نیز نبخشید

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۵۴ - مهر مادرباز چون جوجه ماکیان بیند
  2. شمارهٔ ۵۵ - جهاد اکبرشب در بساط احرار از التفات سردار
  3. شمارهٔ ۵۶ - وفاوفا در گل رخان عطر است در گل
  4. شمارهٔ ۵۷ - بامدادصبحدم کاین مرغ گیهان آشیان
  5. شمارهٔ ۵۸ - مادرپسر، رو قدر مادر دان که دایم
  6. شمارهٔ ۵۹ - مزاح با یکی از دوستانچند تو را گفتم ای کمال مخور کیر
  7. شمارهٔ ۶۰ - در پشت کتابی که برای سردار عبدالعزیز خان جنرال قنسول افغان مقیم مشهد فرستاده نوشته استعزیز نسخۀ اشعار صابر شاعر
  8. شمارهٔ ۶۱ - قطعهگویند ماکیان را باید گرفت و کشت
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.