بخش ۱۴۴ - که گفت او را که آید بوی یاری؟

ادامه‌ی ارمغان حجاز

1. بخش ۱۴۶ - بجلوت نی نوازیهای من بینبجلوت نی نوازیهای من بین
2. بخش ۱۴۷ - بهرحالی که بودم خوش سرودمبهرحالی که بودم خوش سرودم
3. بخش ۱۴۸ - شریک درد و سوز لاله بودمشریک درد و سوز لاله بودم
4. بخش ۱۴۹ - هنوز این خاک دارای شرر هستهنوز این خاک دارای شرر هست
5. بخش ۱۵۰ - بکوی تو گداز یک نوا بسبکوی تو گداز یک نوا بس
6. بخش ۱۵۱ - ز شوق آموختم آن های و هوئیز شوق آموختم آن های و هوئی
7. بخش ۱۵۲ - یکی بنگرد فرنگی کج کلاهانیکی بنگرد فرنگی کج کلاهان
8. بخش ۱۵۳ - بده دستی ز پا افتادگان رابده دستی ز پا افتادگان را