بخش ۱۴۷ - بهرحالی که بودم خوش سرودم

ادامه‌ی ارمغان حجاز

1. بخش ۱۴۹ - هنوز این خاک دارای شرر هستهنوز این خاک دارای شرر هست
2. بخش ۱۵۰ - بکوی تو گداز یک نوا بسبکوی تو گداز یک نوا بس
3. بخش ۱۵۱ - ز شوق آموختم آن های و هوئیز شوق آموختم آن های و هوئی
4. بخش ۱۵۲ - یکی بنگرد فرنگی کج کلاهانیکی بنگرد فرنگی کج کلاهان
5. بخش ۱۵۳ - بده دستی ز پا افتادگان رابده دستی ز پا افتادگان را
6. بخش ۱۵۴ - تو هم آن می بگیر از ساغر دوستتو هم آن می بگیر از ساغر دوست
7. بخش ۱۵۵ - تو سلطان حجازی من فقیرمتو سلطان حجازی من فقیرم
8. بخش ۱۵۶ - سراپا درد درمان ناپذیرمسراپا درد درمان ناپذیرم