پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

قطعات

قطعهٔ شمارهٔ ۱

ای خواجه مپندار که ما گوهر فردیم

وین حلقهٔ فیروزهٔ گردون صدف ماست

ما هیچ‌کسانیم، که بر ما ز همه کس

خواری رسد و آن به حقیقت شرف ماست

از نیک و بد مردم ایام ننالیم

ایشان همه نیکند و بدی از طرف ماست

ادامه‌ی قطعات

  1. قطعهٔ شمارهٔ ۳آه! ازین روزگار برگشته
  2. قطعهٔ شمارهٔ ۴چیست آن خسرو سیمین‌بدن زرین‌تاج؟
  3. قطعهٔ شمارهٔ ۵چو من به داغ بتان سوخت هر که یک چندی
  4. قطعهٔ شمارهٔ ۶دلا، تا توان مهر گیتی مورز
  5. قطعهٔ شمارهٔ ۷دوش دیدم که به خواب من مدهوش آمد
  6. قطعهٔ شمارهٔ ۸محمد عربی آبروی هر دو سراست
  7. قطعهٔ شمارهٔ ۹ای سیه‌نامه، کز برای نجات
  8. قطعهٔ شمارهٔ ۱۰به علم کوش هلالی که عاقبت چو هلال
همه‌ی قطعات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.