پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۳

تا چهره ز اشک ارغوانی نکنی

در محفل عیش، گل فشانی نکنی

هرگز چون شمع، جا به بزمت ندهند

گر با همه کس چرب زبانی نکنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۵از می، لب غنچه گشت گلگون ساقی
  2. شمارهٔ ۲۵۶ای آنکه به لافگاه دعوی چستی
  3. شمارهٔ ۲۵۷خاموش حزین که گفتنی ها گفتی
  4. شمارهٔ ۲۵۸در کعبه حزین ، امیر اسلام شوی
  5. شمارهٔ ۲۵۹آنی که به قد ز سرو آزاده تری
  6. شمارهٔ ۲۶۰ای آنکه بنفشه زیب نسرین داری
  7. شمارهٔ ۲۶۱مهری به لب خود زن اگر مرد مهی
  8. شمارهٔ ۲۶۲هر دم ز تو عمر می کَنَد بیخ و بنی
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.