پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۵

از می، لب غنچه گشت گلگون ساقی

چون لاله نشسته ایم در خون ساقی

اقبال تو می دهد ز ادبار نجات

تنگ آمدم از نکبت افیون ساقی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۷خاموش حزین که گفتنی ها گفتی
  2. شمارهٔ ۲۵۸در کعبه حزین ، امیر اسلام شوی
  3. شمارهٔ ۲۵۹آنی که به قد ز سرو آزاده تری
  4. شمارهٔ ۲۶۰ای آنکه بنفشه زیب نسرین داری
  5. شمارهٔ ۲۶۱مهری به لب خود زن اگر مرد مهی
  6. شمارهٔ ۲۶۲هر دم ز تو عمر می کَنَد بیخ و بنی
  7. شمارهٔ ۲۶۳سرتاسر آفاق، حزین گردیدی
  8. شمارهٔ ۲۶۴از عشق فتاده ام به منزلگاهی
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.