پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۵۲

ز دورم دید، اجازت داد عزم جان فشانی را

نگاهش زود می فهمد، زبان بی زبانی را

فرامش کاریش تعلیم دادم از سبکروحی

که زود از خاطر او رفتم و بردم گرانی را

نسیم آسا، امان از آفت واماندگی دارد

تواند گر کسی برداشت، بار ناتوانی را

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۵۴از سر من چرا کشد، سرو قد تو پای را
  2. شمارهٔ ۵۵ز دوری خاطرم تنگ است و نتوانم رسید آنجا
  3. شمارهٔ ۵۶غم دل از می و مطرب مرا فزود اینجا
  4. شمارهٔ ۵۷سخنور چون شدی، خاموش بنشین چون نگین اینجا
  5. شمارهٔ ۵۸ترانه کرد صریر نیم، دراز اینجا
  6. شمارهٔ ۵۹نخواهد برد جان از رشک ما خصم عنود ما
  7. شمارهٔ ۶۰هرزه دراست در رهش، سینه چاک چاک ما
  8. شمارهٔ ۶۱که خواهد کرد یاد از خستگان بی نوا آنجا؟
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.