پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

یک وعده که نیم عشوه بد یار نداد

در گلشن وصل خود مرا خار نداد

بر تخت دلم به پادشاهی بنشست

پس مردمک چشم مرا بار نداد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴گر با دل و دیده هیچ کارم افتد
  2. شمارهٔ ۴۵درویش ز دور تو توانگر گردد
  3. شمارهٔ ۴۶هر شب که رخ سپهر گلشن گردد
  4. شمارهٔ ۴۷ترسان نه از آنم که دلم خون گردد
  5. شمارهٔ ۴۸شاها فلکی که روی از هر دارد
  6. شمارهٔ ۴۹بگذار جهان که او همین خو دارد
  7. شمارهٔ ۵۰نقد دلم از غمت عیاری دارد
  8. شمارهٔ ۵۱هرگز به وفا ز تو گمان نتوان برد
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.