پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۷۲

چشم تو مرا به تیر مژگان خسته‌ست

زلف تو مرا به تار موئی بسته‌ست

دریاب که این سر سبکی آشفته‌ست

زنهار که آن معربدی بدمست‌ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴چون دست اجل شیشه عمرت بشکست
  2. شمارهٔ ۷۵چون رای تو با رای مخالف شد راست
  3. شمارهٔ ۷۶محرومی وصل تو دل و جانم کاست
  4. شمارهٔ ۷۷گوژ از پی خیر مستراحی آراست
  5. شمارهٔ ۷۸خاکی که به فرمان تو از ره برخاست
  6. شمارهٔ ۷۹از دیدن روی منکلی مهرم خاست
  7. شمارهٔ ۸۰دندان کژ تو راستی جانش بهاست
  8. شمارهٔ ۸۱ای ساده سر پیر که پشت تو دوتاست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.