پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۹

شد جان عطا ز اوج گردون به فراز

نادیده عطا عطیت عمر دراز

او بد ز جهان عطا ولی دانستم

کاین سفله جهان عطای خود خواهد باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸۱گفتم ای اجل با تو ستیزد هرگز
  2. شمارهٔ ۴۸۲شمعم که ز دوری تو ای جان افروز
  3. شمارهٔ ۴۸۳دل می‌گسلد ز عشق زنجیر هنوز
  4. شمارهٔ ۴۸۴در چشم من است آن رخ رخشنده هنوز
  5. شمارهٔ ۴۸۵ای دوست در آن شکایتی یا نه هنوز
  6. شمارهٔ ۴۸۶ای دوست ز دوست تا توانی مگریز
  7. شمارهٔ ۴۸۷ای نفس مزن به جور و بیداد نفس
  8. شمارهٔ ۴۸۸جانا شکری زان لب شیرینم بس
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.