پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۸۸

جانا شکری زان لب شیرینم بس

فریاد دل ضعیف مسکینم رس

گفته‌ست طبیب به علاج است ترا

من به ز تو در جهان نمی‌بینم کس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹۰ای صبح رخ از سوز شب تار بترس
  2. شمارهٔ ۴۹۱گفتم به تو از ناله درویش بترس
  3. شمارهٔ ۴۹۲درمان چو نجوئیم به دل درد مباش
  4. شمارهٔ ۴۹۳ای تن ز شب دراز دلسوز مباش
  5. شمارهٔ ۴۹۴گر عاشقی انده‌کش هجران می‌باش
  6. شمارهٔ ۴۹۵یک یک هنرم بین و گنه ده ده بخش
  7. شمارهٔ ۴۹۶سبحان لله قد و خط و رخسارش
  8. شمارهٔ ۴۹۷سوگند به خاک قامت چالاکش
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.